Χρονολόγιο για την περίοδο ακμής και παρακμής του Βυζαντίου από το 717 στο 1453
Created by annboukou on 16/01/2011
Last updated: 17/01/11 at 01:28
Στις αρχές Απριλίου του 1453 ο Μωάμεθ Β' άρχισε την τακτική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, που βάσιζε την άμυνά της αποκλειστικά στα πανίσχυρα τείχη της και σε ένα σώμα 7.000 στρατιωτών (5.000 Βυζαντινών και 2.000 αλλοεθνών), το οποίο ενίσχυσαν 700 Γενουάτες υπό τη διοίκηση του Giustiniani. Ο Μωάμεθ Β' αποφάσισε να εξαπολύσει την τελική επίθεση στις 29 Μαΐου του 1453. Την παραμονή, το βράδυ, οι Βυζαντινοί και οι Λατίνοι τελούσαν την τελευταία λειτουργία στην Αγία Σοφία. Ξημερώματα της 29ης Μαΐου 1453 ο Μωάμεθ άρχισε την επίθεση από τρεις πλευρές. Ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου αγωνίστηκε ηρωϊκά μαζί με τους άλλους υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης μέχρι την τελευταία στιγμή και έχασε τη ζωή του στη μάχη, όπως το επιζητούσε. Μαζί του έπεσε και η βασιλίδα των πόλεων που για έντεκα αιώνες ήταν το πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της "οικουμένης". Τρεις μέρες και τρεις νύχτες κράτησε η λεηλασία της πόλης, στη διάρκεια της οποίας καταστράφηκαν έργα τέχνης και αντικείμενα ανυπολόγιστης αξίας. Ο Μωάμεθ Β' μπήκε θριαμβευτικά στην πρωτεύουσα της οθωμανικής πλέον αυτοκρατορίας. Το Βυζάντιο δεν υπήρχε πια.
http://www.fhw.gr/chronos/10/gr/p/pb9/pb9b.html
Οι Σελτζούκοι Τούρκοι συντρίβουν τα μισθοφορικά στρατεύματα του Βυζαντίου στη μάχη αυτή κοντά στη λίμνη Βαν στην περιοχή της Αρμενίας
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=30/08/2009&id=77377
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%87%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_1054
Ο θάνατος του Βασιλείου Β΄ συμβολικά σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου ακμής και την αρχή της περιόδου κρίσης του Βυζαντίου που θα ολοκληρωθεί με την τελική πτώση της Κων/πολης το 1453. Πρώτος αυτοκράτορας της περιόδου αυτής ο Θεόδωρος Α' Λάσκαρης
http://www.fhw.gr/chronos/10/gr/index.html
Τελική νίκη επί των Βουλγάρων
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=83&artid=150281&dt=30/03/2003
Ο τσάρος Σαμουήλ των Βουλγάρων ηττάται στη μάχη του Σπερχειού ποταμού από τον στρατηγό του αυτοκράτορα Βασιλείου του Β' Νικηφόρο Ουρανό. Ο Ν. Ουρανός για να καταφέρει αυτή τη νίκη κατάφερε να διαβεί το ποτάμι νύχτα και να επιτεθεί στους ανυποψίαστους Βουλγάρους που είχαν στρατοπεδεύσει στην αντίπερα όχθη του θεωρώντας το ποτάμιο αδιάβατο.
Μετά τη λήξη της εικονομαχικής έριδας το 787, από την Ειρήνη, το ζήτημα της λατρείας των εικόνων ανακίνησε ο Λέων Ε' ο Αρμένιος. Οι εικονομαχικές πεποιθήσεις του ενισχύθηκαν από τη διάχυτη στους εικονομαχικούς κύκλους αντίληψη ότι η εικονομαχία συνδεόταν με περιόδους ακμής και στρατιωτικών επιτυχιών, ενώ η επικράτηση των εικονολατρών συνέπιπτε με περιόδους στρατιωτικών αποτυχιών. Το 815 συγκάλεσε σύνοδο στο παλάτι των Βλαχερνών, με την οποία έγιναν πάλι αποδεκτές οι αποφάσεις της Συνόδου της Ιέρειας (754) και καταδικάστηκαν, με ήπιο όμως αυτή τη φορά τρόπο, οι εικονολατρικές αντιλήψεις. Μετριοπαθής στην εκκλησιαστική του πολιτική στάθηκε ο διάδοχος του Λέοντα Ε', Μιχαήλ Β', ενώ το εικονομαχικό κίνημα προσπάθησε να αναζωπυρώσει ο γιος του τελευταίου Θεόφιλος. Τις απόψεις του Θεόφιλου όμως δε συμμεριζόταν η σύζυγός του Θεοδώρα. Ως επίτροπος του γιου της Μιχαήλ Γ', έλυσε οριστικά το ζήτημα των εικόνων μετά το θάνατο του αυτοκράτορα (842). Με νέα σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, το 843, επικύρωσε τα πρακτικά της Ζ' Οικουμενικής συνόδου (787) και διακήρυξε την αναστήλωση των εικόνων. Έκτοτε την πρώτη Κυριακή της Τεσσαρακοστής (Σαρακοστής), που πήρε την ονομασία "Κυριακή της Ορθοδοξίας", η Εκκλησία γιορτάζει την αποκατάσταση των εικόνων και της τάξης στους κόλπους της.
http://www.fhw.gr/chronos/09/gr/p/610/main/p4e2.html
Ήδη στα μέσα του 8ου αιώνα στην Ιταλία είχε δημιουργηθεί το παπικό κράτος και ο Πάπας έγινε, εκτός από θρησκευτικός, και κοσμικός άρχοντας. Την Ιταλία παρέδωσε οριστικά στον Πάπα ο Καρλομάγνος, που κατέλυσε το 774 το βασίλειο των Λογγοβάρδων. Οι νίκες του φράγκου βασιλιά ενίσχυσαν τη φιλοδοξία του να ηγηθεί μιας αυτοκρατορίας σαν τη Ρωμαϊκή. Η ευκαιρία τού δόθηκε όταν κατέλαβε το θρόνο του Βυζαντίου η Ειρήνη (797). Η άνοδος μιας γυναίκας στον αυτοκρατορικό θρόνο δεν κρίθηκε νόμιμη από τον Κάρολο. Ο θρόνος του Βυζαντίου θεωρήθηκε κενός και το 800 ο Κάρολος στέφθηκε από τον Πάπα αυτοκράτορας στη Ρώμη, διεκδικώντας για λογαριασμό του την ηγεσία της "οικουμένης" ως συνεχιστής της ρωμαϊκής παράδοσης. Οι Βυζαντινοί, ωστόσο, που θεωρούσαν τους εαυτούς τους κληρονόμους της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής ιδέας έκριναν τη στέψη του Κάρολου παράνομη και αρνήθηκαν να του αναγνωρίσουν τον αυτοκρατορικό τίτλο μέχρι το 812, όταν πολιτικοί λόγοι το επέβαλαν. Αλλά και τότε ακόμη δεν τον ονόμασαν αυτοκράτορα Ρωμαίων, παρά μόνο αυτοκράτορα.
http://www.vlioras.gr/Philologia/History/Byzantine/West/2004_01_11_Vima_Karlomagnos.htm
Η πρώτη φάση της Εικονομαχίας ξεκίνησε στην περίοδο 726-730, όταν ο Λέων Γ' Ίσαυρος απαγόρευσε με διατάγματα την προσκύνηση των εικόνων. Στην πολιτική αυτή του Λέοντα αντέδρασε η πλειονότητα του βυζαντινού κλήρου και του λαού, ενώ την αντίθεσή της εκδήλωσε και η Εκκλησία της Ρώμης. Ο Πάπας προσπάθησε να εκμεταλλευθεί την περίσταση για να αποδεσμευτεί και από τις φορολογικές υποχρεώσεις προς το ανατολικό κράτος. Για να τον τιμωρήσει, ο Λέων αφαίρεσε από τη δικαιοδοσία του Πάπα την Εκκλησία του Ιλλυρικού (Κάτω Ιταλία - Σικελία και Ελλάδα) και την υπήγαγε στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο φανατισμός και τα πάθη κυριάρχησαν στη φάση αυτή της Εικονομαχίας. Ο διάδοχος του Λέοντα, Κωνσταντίνος Ε', εξαπέλυσε διωγμούς κατά των μοναχών. Επιπλέον, με σύνοδο το 754 στο ανάκτορο της Ιέρειας, καταδίκασε τις εικόνες και τη λατρεία τους. Στα χρόνια του οι συζητήσεις για τις εικόνες απέκτησαν χριστολογικό περιεχόμενο, καθώς η απεικόνιση του Χριστού συνδέθηκε με το δόγμα της Θείας Ενσαρκώσεως. Στις θεολογικές συζητήσεις ενεπλάκη πολλές φορές και ο ίδιος ο αυτοκράτορας. Τις εικονομαχικές πεποιθήσεις συμμεριζόταν και ο γιος και διάδοχός του Λέων Δ' Χάζαρος. Ο πρόωρος θάνατός του, όμως, δεν του επέτρεψε να εκδηλώσει τις εικονομαχικές του τάσεις. Η σύζυγός του Ειρήνη, που ανέλαβε την εξουσία το 780 ως επίτροπος του γιου της Κωνσταντίνου Στ', στράφηκε υπέρ των εικονολατρών και με την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο που συγκάλεσε στη Νίκαια το 787 αναστήλωσε τις εικόνες κλείνοντας έτσι την πρώτη φάση της Εικονομαχίας.
http://users.sch.gr/geioanni/sel-ekpaideusi/istoria/istoria-2=byzantio-1=eikonomaxia.pdf
Πρώτος αυτοκράτορας αυτής της περιόδου ο Λέων ο Γ' Ίσαυρος από τη Γερμανίκεια της Συρίας. Η δυναστεία αυτή αποκαλείται αλλιώς και Συριακή, από τον τόπο καταγωγής των αυτοκρατόρων αυτών και συνδέει το όνομά της με το μείζον γεγονός αυτής της περιόδου την Εικονομαχία
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%AD%CF%89%CE%BD_%CE%93%27
Update Sources